ภาษาของบัญชี

1

บัญชีก๊าซเรือนกระจกไม่ใช่บิลค่าไฟ

2

คาร์บอนฟุตพริ้นท์องค์กรคือผลรวมที่เทียบปีต่อปีได้

3

สำนักงานกับโรงแรมในเล่มนี้เป็นตัวอย่าง

4

บัญชีบอกปริมาณ ไม่ได้ให้คะแนนว่าดีหรือเลว

5

คนอ่านบัญชีไม่ได้มีแค่คนทำข้อมูล

6

แบบประเมินในแอปนี้คือด่านก่อนลงมือนับ

7

ก๊าซในบัญชีองค์กรมีมากกว่าคาร์บอนไดออกไซด์

8

คาร์บอนไดออกไซด์จากเชื้อเพลิงนับตามที่เผาจริง

9

มีเทนมักมาจากของเสียและการย่อยสลาย

10

ไนตรัสออกไซด์ในตัวอย่างนี้มีน้อย แต่ต้องรู้ว่ามาจากไหน

11

ก๊าซกลุ่มเอฟมาจากการรั่วของสารทำความเย็น

12

แหล่งปล่อยคือจุดที่ก๊าซออกสู่บรรยากาศ

13

แหล่งดูดกลับคือจุดที่ก๊าซถูกดึงออกแล้วเก็บไว้

14

อ่างกักเก็บไม่ใช่การลดตัวเลขบนกระดาษ

15

ข้อมูลกิจกรรมคือปริมาณของสิ่งที่ทำ

16

หน่วยต้องตรงกับค่าการปล่อย

17

ค่าการปล่อยผูกกิจกรรมเข้ากับก๊าซ

18

ค่าการดูดกลับใช้เมื่อมีการดึงก๊าซออกจริง

19

GWP ทำให้ก๊าซคนละชนิดมาอยู่ในหน่วยเดียวกัน

20

CO2e คือภาษาของผลรวม

21

ทำไมต้องคูณเป็นชั้น

22

ไฟฟ้าสำนักงานเริ่มจากกิโลวัตต์ชั่วโมง

23

น้ำมันรถโรงแรมเริ่มจากลิตร

24

ตัวเลขตัวอย่างห้ามนำไปขึ้นทะเบียน

25

ข้อมูลปฐมภูมิมาจากการวัดของเรา

26

มิเตอร์กับใบเสร็จให้ความละเอียดไม่เท่ากัน

27

ข้อมูลเฉพาะแหล่งผูกกับสถานที่นี้

28

ข้อมูลทุติยภูมิคือของที่ยืมมา

29

ใช้ข้อมูลทุติยภูมิได้เมื่อวัดเองไม่ไหวและกติกายอมรับ

30

บันทึกว่าข้อมูลแต่ละก้อนมาจากไหน

31

โรงแรมมีมิเตอร์แยก สำนักงานอาจรวมในบิลอาคาร

32

ช่องโหว่ที่พบบ่อยคือใช้ยอดซื้อแทนยอดใช้

33

มวลชีวภาพไม่นับเชื้อเพลิงฟอสซิล

34

คาร์บอนชีวภาพคือคาร์บอนที่มาจากมวลชีวภาพ

35

คาร์บอนไดออกไซด์ชีวภาพไม่หายไปแค่เพราะมาจากพืช

36

ชีวภาพจากการกระทำของคนไม่เท่ากับชีวภาพตามธรรมชาติ

37

แยกบรรทัดชีวภาพออกจากฟอสซิลตั้งแต่สมุดบันทึก

38

เตาในครัวโรงแรมเป็นตัวอย่างของการแยก

39

คำประกาศคือประโยคที่บอกปริมาณ

40

รายงานคือเอกสารที่อธิบายว่าตัวเลขมาได้อย่างไร

41

โปรแกรมคือกติกาที่องค์กรเลือกเข้าไปอยู่

42

บัญชี คำประกาศ และรายงานไม่ใช่ไฟล์เดียวกัน